Dwunasty numer w katalogu U JAZZ ME Records.

Klasycznie mamy tu czarny winyl (180g) – powstało tylko numerowane 100 sztuk.
Na koncertach zespołu można zakupić wersję z białym winylem.

brutalizm

rzeczownik

styl oparty na surowości, prostocie i celowym odrzuceniu dekoracji, wykorzystujący ciężkie, geometryczne formy oraz wrażenie masywności lub potęgi.

Nie zamierzaliśmy tworzyć z tego gatunku. Chcieliśmy odrzeć wszystko ze zbędnych rzeczy. Wziąć melodię, wziąć rytm i odciąć wszystko, co nie jest konieczne. Bez polerowania, bez ozdobników. Zostawić sam surowiec.

Surowy beton.

Dwanaście milionów ludzi w Polsce mieszka w prefabrykowanych blokach — takich samych klatkach schodowych, z takim samym zapachem. Wiecie, o który chodzi. Windy, które zgrzytają i wyją z tęsknoty za mechanikiem. Każdy z tych budynków ma swoją indywidualną bibliotekę dźwięków.

A teraz wyobraź sobie, że ktoś po raz pierwszy ląduje na dachu jednego z tych budynków. Nie ma pojęcia, do czego służy. Nie zna jego przeznaczenia. Widzi tylko ogromne, szare bryły poukładane jedna na drugiej, sięgające nieba — jak gigantyczny zestaw Lego, jak kostki domina wielkości całych miejskich kwartałów.

To właśnie jest ta płyta.

Nie żart o betonie. Nie wykład o architekturze. Po prostu my, próbujący zauważyć, co naprawdę się tam znajduje.

Lo-fi Brutalist Action Jazz

ROBOTAROBOTA:

Wojciech Lacki – gitara basowa, synthy
Tomasz Gołda – perkusja
Grzegorz Krajewski – saksofon tenorowy

Tracklista:

A1. Slalom 4:57
A2. Skurcz 5:45
A3. Operat 5:02
A4. Węzeł ofiar przemian ustrojowych 6:45B1. Domino XL 6:58
B2. Neuroshima 5:47
B3. Hala remontowa 6:18
B4. Leitmotif 3:14