Wybuchowy haski acid i brudne electro od rezydenta barcelońskiego Nitza Club. Bezwzględne clapy, obezwładniający przesterowany bas oraz nieźle porobione, kwaśne B2

Daisuke Imamura wywodzi się ze sceny illbientowo-breakcore'owej. Tutaj dostarcza analogowy acidowy jam. Na odwrocie mocno upalona podwodna fantazja (goni cię rekin, ale nie chcę ci się uciekać)

Gwiazda Koreanki szybko rozbłysła, a teraz mroczy! Wciąż są tu wokale i przytłumione beaty, ale jest mroczniej: od techno po zadymiony hip-hop. Muzyka cichej złości

Klubowe, hipnotyczne numery-narzędzia w całości nagrane na „żywej” perkusji. Bardzo dynamiczne i robotyczne, bo nagrane z producencką pomocą Joakima z Versatile i Tigersushi

Ta muzyka cieknie. Wolne perkusyjne numery, które pasują też do d'n'b, okraszone zwiewnymi padami i kombinowanymi beatami. Świetna muzyka na słuchawki. Grają to Ben UFO, Lena Willikens i Call Super

Poszukiwane detroit-electro tracki z UK i Francji odpowiednio z 1996 i 1998. Zdecydowanie dla fanów B12. Na rosnącym w siłę labelu niezawodnego Australijczyka DJa Moopiego

Współczesne techno-trance'owe wprawki od nazwiska popularnego nawet w 2020. Tym razem pojawiają tu się też wokale Lens. A na odwrocie rave'owo-kolażowa wersja tria zaprzyjaźnionego z VTSS

Producent znany także jako Audion debiutuje u Carla Craiga. Pod nowym aliasem wydaje minimalistyczne, surowe techno-szkice. Mechaniczna, skromna klubowa robota

Wenezuelczyk wydał już płyty w najróżniejszych stylistykach, a teraz bierze się za 80swe EBM-owe motywy. Mechaniczna perkusja, numery nagrane na max 4 ścieżkach, czasem wolne, a czasem szybsze, electro