Tłuste nieoficjalne disco-house'owe edity gospel-motywów. Numery czarnych artystów przerabiają tu m.in. szef sekcji disco Mixmaga

Japończyk z zespołu Goat oraz producent znany z szalonych live'ów i składania numerów z wielu przetwarzanych kaset dostarcza surowe, steppujące house'owe numery. Tak się wykuwa muzykę klubową

Podnoszące na duchu breakbeatowe i dub house'owe tracki na labelu Cinthie. Te pierwsze od VernoNa z Dixon Avenue Base Jams, a drugie od 1/2 niegdysiejszego future jazzowego Sequel z Sonar Kollektiv

Nagrane wspólnie z Nina Walsh (The Orb itp.) numery absolutnie kluczowej didżejskiej postaci. Wolne disco-not-disco z kosmicznym zacięciem i padami zaprawdę w duchu Sabres of Paradise

Muzyczne refleksje na temat trudnego położenia, w jakim znalazły się nasze głowy. Szwedzki mistrz psychodelicznego deepowego brzmienia zaprasza do house'owego i ambientowego kojącego tripu

Raz wolne, a kiedy indziej jakby UK house'owe bass music na sublabelu Livity Sound. Raz głęboko w bristolskim kanale, a raz wypływamy na powierzchnię, by w promieniach słonecznych pluskać się

Gary Numan miał duchowego bliźniaka i nawet napisał z nim ten rzadki numer. Rozwinięta interpretacja motywów z „Fame” Bowiego. Zaskakujące brzmienie i miks jak na 1981. Hymn przyszłości!

Duet Marka Brooma i Rivy Starra dostarcza disco-tech z Ibizowym zacięciem, ale jest tu też crossfaderowy remiks weterana z Detroit. Grane przez Black Madonnę, jak i Groove Armadę

Co całkiem zabawne, Stephan Laubner, weteran dub techno, wywodzi się z Gór Smolnych. Tutaj akurat przemyca numery jakby house'owe, w tym zaskakujące chicagowskie, ale wyczilowane „Magic Thing”

Wpływ Lamonta Bookera na historię muzyki klubowej jest przemożny, a wciąż jakby niedostrzegany. Oto repress jego rzadkiej i zaskakująco sprytnej deep-house'owej płyty z 1988. Brzmi jak lepszy Blake Baxter