Manierystyczne post-trance'owe szachy, nie bez Nintendo-nostalgii. „Canone Infinito” powstało na zlecenie szpitala w Bergamo, do poczekalni, co w COVID-kontekście nabiera nowego wydźwięku

Zwięzły i rozkoszny syntezatorowy projekt Toma Jenkinsona. Najpierw szybki, radosny numer w stylu „Be Up a Hello”, a potem wolniej, wręcz trip-hopowo, są też krystaliczne numery bez bitu

Kontynuacja inspirowanych Johnem Martinem folkowych, akustycznych gitarowych motywów z „Ribbons”. Żadnej elektroniki! Dla fanów Jima O'Rourke'a i Nicka Drake'a

Fachowe połączenie dubu, leniwego soulu, motywów latynoskich i jazz-funku, ale tej płyty nie da się jednak rozbić na części pierwsze... jedyna w swoim rodzaju trip-hopowa podróż z 1995

Dwa wyjątkowo przyjazne parkietowi numery legendy braindance'u i Warp Records. Tym razem nie ma tu wymachiwania solówkami i samplami. Nie ma to jak niezły kombinator porządnie przytechni!

Powrót duetu Hudsona Mohawke'a i Lunice'a. Niegrzeczne, a czasem niedorzeczne bangery malowane EDM-owymi barwami. Również dla fanów SOPHIE i dziwniejszych momentów Kanyego

3 znane numery i 1 niepublikowany od indie-piosenkarza z długim stażem w Warp. Przystępne, rozmarzone gitarowo-klawiszowe impresje

Daniel Lopatin porzucił ironię i zrobił świetne, anty-ironiczne ścieżki do 2 filmów z gościem ze „Zmierzchu” i Adamem Sandlerem. Tak też jest tu. Synthowe hymny dla zmęczonych czystych serc

Pobudka! Pierwszy od 5 lat album słynnego producenta „inteligentnego” d'n'b z jazzowym zacięciem. Powrót do vintage'owych synthów. Numery nagrane raczej za pierwszym podejściem