Psy-techno. Jak zwykle na Hypnus bogate, dynamiczne acidowe brzmienie. Tym razem osadzone w realiach pustynno-kosmicznych, czyli jakby „Gwiezdne wrota”!

Rezydent telawiwskiej imprezy PAG i jego acidowy brejkbit. Numery trzymają tempo i dynamikę, miejscami przejawiając rejwowe i EBM-owe skłonności

Najpierw Drumcode'owy remiks, ale lepiej sięgnąć od razu po stronę B. Tam: original mix niezniszczalnego techno-trance'u, który w pełni wybrzmiewa w „The Sound of Belgium”. Wreszcie w rozsądnej cenie!

Piękna, empatogenna „inteligentna” elektronika. Słynny rave-projekt Maxa Loderbauera i Toma Thiela, potem podwodna przygoda z legendą z Birmingham, a na końcu acid trip z Rodem Modellem

1987. Tak wykluwało się Detroit techno. Wariacja tych numerów ukazała się na składance Music Institute. Tutaj są surowe wersje, które jednak organicznie naprowadzą na właściwie tory w secie

Niby-oldschoolowe klubowe patenty Francuza z Seulu mają w sobie coś odświeżającego. Tu mamy przekrój: od brejkbitu, przez germański dub, bulgoczący kwas aż po klubowy ambient w duchu Carla Craiga

Mechaniczna melancholia. Jedno z fundacyjnych nagrań dla Detroit techno. Ten bassline samplowany był przez całą pierwszą falę drum'n'bassu. To też bodaj pierwsza klub-płyta z loopami dla didżejów

Repress zabójczej płyty z 1993 przeróbkami numeru rezydenta Music Institute i Derricka Maya. Turbo-współczesny remiks Marka Kinchena! No i rozgrzewający do czerwoności barona drugiej fali Detroit

Przyjemny i energetyczny trance'owy house na labelu Kanadyjki D. Tiffany. Jest tu dużo breakbeatu, poźnonocne tech-ouse'owe echa, a momentami posmak „Knights of the Jaguar”

Funkcjonalne dub techno na sublabelu holenderskiej Indigo Aera. Producenci znani m.in. z labeli DVS1, Steve'a O'Sullivana. A, no i rozpoczynamy tu od milutkiego 8-minutowego ambientowego toola