Po cudownej kompilacji „Many Moons”, ukraiński Australijczyk wraca z nowym materiałem. Pięknie zmiksowane poźnonocne, niespięte Detroit i electro. Sprawdźcie „Soul Appease”

Anonimowe klubowe dźwięki z Berlina. Na stronie A podwodnie, trochę w stylu Innervisions, a na drugiej wolniej i jakby do bujania

Repress szybkiego electro-techno wykręconego razem przez The Advent i The Source Experience. Pozytywne, ale i wkręcające, w opór taneczne, ale i dubowe – te jakości techno lat 90. często dziś giną

Mało kto umie łączyć acidowo-chicagowskie wątki z współczesnym brzmieniem jak JH. Szef Don't umie robić numery w różnym stylu, ale tutaj najmocniej słychać wpływ starego Green Velveta. Jazda!

W 1990 ktoś musiał sklonować LFO na Florydzie, trudno znaleźć inne wytłumaczenie... no ale taka płyta jest i trzeba sobie z tym jakoś poradzić. Do tego na stronie B bleep z tropami Miami bassu

Bicknellowskie fabryczne hi-haty, Slaterowskie dzwonki i dźwięki mieczów świetlnych od Functiona – czyli techno supergrupa i jej 3. płyta. Hipnotyczne, monotoniczne granie na duże okazje

Dub house z Melbourne z brejkbitowym zacięciem. Muzyka do leżenia, delikatnego tańczenia, można też sobie do niej pomruczeć. Tak trochę w stylu Private Press

7 album kurdyjsko-arabskiego wodzireja. Romantyczne teksty plus techno-bity. Między turbo-szybkimi numerami znajdują się też wolniejsze akcje. Płyta wydana we współpracy z samym Diplo

Nieoficjalne przeróbki rave'owych klasyków. Oba numery oryginalnie też co nieco zwędziły, więc to nic nie szkodzi. Tym razem na warsztat idzie UK hardcore z XL Recordings oraz słynne „Rave The Rhythm”

Wycofane, introspektywne szkockie Detroit z końca lat 90. Na stronie A w dobrym, równym minimalowym stylu, a na B z shufflującym rytmem i pięknie błądzącą melodią