Repress japońskiej płyty z efektami dla didżejów (m.in. dzieci na LSD!). Płyta „zagryzła” dzięki setowi Âme w Plastic People (R.I.P.), a samo wydanie opieką otoczył Daniel Wang. Dopasowane do 125BPM

Jeden z najlepszych deep-house'owych numerów w historii. Opowiada piękną nowojorską historię wprost z setów Tony'ego Humphriesa. Mroczny, emocjonalny, zmysłowy sound. Pomagał tu Roger Sanchez

Odświeżanie oldschoolowych brzmień przez doświadczoną niemiecka techno-didżejkę na labelu Willa Saula. Rave-pianinko, italowe arpeggio, a na koniec rozmarzony Chicago numer. Całkiem przebojowo!

Wznowienie melodyjnego, żywego klasyka belgijskiego trance'u z 1996. To numery wolniejsze, house'owe, co przypominają stare produkcje Erika Nouhana i Dimitriego Kneppersa

Na jednej stronie breakbeatowe, a momentami iście big beatowe wycieczki, a na drugiej 2-stepowe podjazdy. Ożywcze klubowe traki, momentami przywodzące na myśl UK funky, są też IDM-owe momenty

Jersey house z jazz-wokalem od amsterdamskiego duetu. Gościnnie saksofon, rhodes, miła angażująca progresja, no i remiks funkowy szefa Full Pupp

Technoidalny sound design w duchu Lanark Artefax. Dużo szumów, zmian dynamiki, poszatkowanych sampli, IDM-owych bitów i anielskich głosów. Na labelu techno-producenta Sigha

TB-303+TR-808, nic więcej. Ten numer zakrólował na liście Billboardu w 1988 i przybliżył słuchaczom, o co w tej całej zabawie chodzi. Uwaga na deep house'ową stronę B. Współudział: Hula i Lidell Townsell

1987. Tak wykluwało się Detroit techno. Wariacja tych numerów ukazała się na składance Music Institute. Tutaj są surowe wersje, które jednak organicznie naprowadzą na właściwie tory w secie

Niby-oldschoolowe klubowe patenty Francuza z Seulu mają w sobie coś odświeżającego. Tu mamy przekrój: od brejkbitu, przez germański dub, bulgoczący kwas aż po klubowy ambient w duchu Carla Craiga