Rwane electro. To produkcje lubianego w Polsce młodego producenta z Brighton. Agresywne arpeggia, głośne clapy, do tego niegrzeczny, ale bujający bas. Aż tu nagle przerwa i... bum, drop

Przyjemnie się słucha miarowej muzyki klubowej, którą jednak tu i tam go ponosi. Numery Pavela Milyakova można od razu rozpoznać, trochę jak Villalobosa, tzn. tym łatwiej, im bardziej są one zredukowane

Totalny klasyk chicagowskiego deep house'u, zwróconego jednak mocno w stronę Detroit. Prosta, efektywna melodia, bezpretensjonalny wokal, gościnny udział Derricka Maya i słynny remiks MK (B1)

Off-beatowe, ale pompujące i pełne emocji techno na labelu Kirka Degiorgio. Co ciekawe, autorem jest tutaj Chris Whitten, perkusista znany z występów m.in. z Paulem McCartney'em i Dire Straits

Nowa płyta fachury od porządnych klubowych traków z „orientalnymi” motywami. Tu pierwszy trak sampluje sitar, 2 saksofon na reverbie, ale to też porządna klubowa robota + remiks producentki z Naive

Połamany house i electro z Melbourne. Podnoszące na duchu pady, sprężysty bas i ogólna atmosfera późnonocnego wzmożenia. Muzyka dla wielorybów-breakdancerów

Montrealska strefa chilloutu wyłożona poduszkami przez artystę z Lobster Theremin. Kwas, ekstatyczne westchnięcia, rozmarzone pady i należycie pracujące hi-haty

2-stepowy minimal spod ręki producenta z Amsterdamu. Płyta-narzędzie – perkusyjna, zoptymalizowana i zredukowana tylko do absolutnie niezbędnych elementów

Repress popularnego w USA włoskiego produkcyjnego tria. Bassline z 1. numeru był cytowany tu i tam, a on sam jest zrobiony na motywie z Chic. Na B z kolei prawdziwa didżejska electro-bomba

Nowojorski soul-house od Izraelczyka znanego z labelu Moodymanna i ze Strictly Rhythm. Są tu jazzowe perkusje, uduchowione wokalne sample i frazy oraz hipnotyczne linie basowe