Miejscami electro, miejscami beatdown house. Trochę hi-tech-soulu, trochę skwierczących klawiszy. Na stronie A debiutanci, na B producent znany z Dark Entries. Na labelu Titontona Duvanté

Różne wizje electro-mitologii duetu Drexciya. Jest Gerald Donald, jest supernumer Dijitala z samplem z „Matrixa”, jest The Exaltics, są młodzi... Okładkę zrobił Haqq, nadworny rysownik Detroit techno

Brudne i podstępne electro-szansony i minimalistyczne pulsacje od założyciela legendarnego Le Syndicat Electronique. Dla fanów I-Fa, niezdrowych atmosfer i zadymionych pomieszczeń

Totalne zaskoczenie – new wave'owe numery od Donato Dozzy'ego i duetu Retina.it. Nie brak tu poczucia humoru, ale muzyka i tak niesie ze sobą niezbędny ciężar. Do mrocznego klubu i na prywatkę

Rezydent De School i współkurator Rush Hour otwiera własny label, a na nim bębenkowo-brejkowo-wave'owe numery w różnych tempach. Od Izraelki z LA. Grane zarówno przez Hodge'a, jak i Marco Shuttle'a

Na labelu Interstellar Funka. Grecka zimna fala ma się dobrze i coraz mocniej wchodzi w klubowe tematy. Producent z amerykańską ksywą wraca z płytą wolną i ciężką jak Olimp. Dla fanów Digital Tsunami

Brudne, acidowe electro na rozchwytywanym labelu prowadzonym przez 1/2 Fallbeil. Momenty minimalistyczne, vocoderowe, electroclashowe („My Vibe”!), ale i Dopplerefektowe („The Dead Cry”)

Delikatne electro-house'owe hybrydy. Czasem słychać gitarkę, czasem kwasowe motywy. Dwa numery w dwóch wersjach – klubowych i „do stania”

Techno infuzowane electro, a może na odwrót... funkcjonalna, klubowa robota. Czasem jest warehouse'owo, peaktime'owo, czasem na after

Repress super-rzadkiego niemieckiego electro. Słychać fascynację Detroit, bleepem, ale i italo disco. Od producenta, który potem, jako Marvin Dash, wydał ciekawą płytę na Workshop