Granie w bliskowschodnich skalach (a momentami atonalne) od cenionego belgijskiego diggera i marokańskiego młokosa. Te melodie podane w electro-otoczce zaskoczą i wybudzą parkiet

Digger z São Paulo i jego edity na black-labelowej serii nonkonformistycznego labelu. Na warsztacie brazylijski(!) freestyle i favela funk – zaserwowane w mechaniczny, acidowy sposób

Doskonały, diabelski album projektu Nigela Ayersa i Caroline K z pierwszej fali industrialu. Zdegenerowane, sprośne bity mieszają tu się ze ścianami hałasu i plądrofonią. Dla fanów Nurse With Wound

Głęboki, egzystencjalny syntezatorowy ambient i pulsujący post-industrial wydarty z trzewi niemieckiej sceny kasetowej lat 80. Przerób sobie mózg na ser topiony cold-wave'ową piosenką na B1

Kalifornijski psych-popowy duet przeprowadził się do Amsterdamu. Bity od razu nabrały electro-sznytu, ale nie brak tu też obowiązkowych krautowych momentów. Dubu trochę mniej, bo to taneczna pozycja!

Ciekawe, ale uwaga, czysto brzmiący synthwave i electro inspirowane kasetową subkulturą lat 80. Posłuchajcie do końca, sprawdzając taneczne „Hot Cell” i piekielno-niebiańskie „The Mirror”

Wznowienie wybitnego albumu szefa düsseldorfskiej dandysowskiej imprezowni. Album, który na dobre zaczął modę na granie intensywnej, rytmicznej minimalistycznej muzyki na 80-90 BPM

Post-punk z Midlands z 1982. Za produkcję odpowiadał tu Lol Tolhurst z The Cure. Album na wskroś angielski, małomiasteczkowy i ponury, a zarazem teatralny, choć jeszcze nie gotycki

2. album grupy Roberta Smitha, zwiastujący gotycki, post-punkowy skręt całej sceny. Piękna produkcja. Perkusyjne brzmienie, bogate, ale i hipnotyzujące gitarowe brzmienie oraz subwersywne, mroczne teksty

To to miał być ich ostatni album na 4AD... niewydane numery post-punkowej, ale w gruncie rzeczy ponadgatunkowej leftfieldowej londyńskiej grupy, która mierzy się z napięciami środka lat 90.