1. płyta na labelu minimalowej imprezy z Tokio. Głębsze tracki o delikatnym posmaku goa. Numer w dwóch długich wersjach na całą stronę. Płyta grywana przez Rhadoo i Petra Inspirescu

Duet z Wiednia powstał w latach 80. Wydawał na PIAS, Gigolo i z Atomem™, miał program w niemieckiej ARD, ale nikt nigdy nie poskromił jego energii. Freestylujący acid house. Dla fanów Irdial

W końcu oficjalny repress numeru grywanego ostatnio namiętnie przez Huneego. 12-minutowa disco-orgia z Włoch na motywie z Lucio Battistiego z niemożliwie długim build-upem

Trzecia, chyba najbardziej transowa część cosmic-kolekcji od niemieckich fanatyków stylu Daniele Baldelliego. Ta wizja kończy się, byś mógł odsapnąć, ale też by kiedyś mogła zacząć się następna

DJ Otti, DJ Thilo i Jay Pee, czyli czołówka monachijskich afro-cosmic freaków lat 90. Krótkie numery dla eklektycznych ;) didżejów, a w nich „tribal” perkusja lub funk-gitarka. Tylko o czym śpiewają w A3?

Co się stanie, jak ktoś w biurze usłyszy, że w słuchawkach leci ci Berghain techno? Czy spokojnie podasz nazwę artysty czy raczej się zawstydzisz? Fachowa holenderska robota na labelu Bena Klocka

Nieoficjalne i przebojowe minimalowe edity Seala („Crazy”) i Madonny („Justify My Love”). Szczególnie ten drugi robi robotę, można pomyśleć o kimś bliskim i o wykonywaniu jakiejś czynności z tą osobą

Ciepły i chrupiący minimal house z UK garage'owym feelingiem od samych nowych producentów. A2 jakby z dreszczykiem, a B2 z pociachanymi francuskimi wokalami

Płyta fundamentalna dla europejskiej muzyki klubowej. Numer znany z setów Flemminga Daluma, Veroniki Vasickiej i filmu „The Sound of Belgium”. Bassline, który do „Dem Young Sconies” zwędził Moodymann

Nordycki 90sowy house z ekipy Regelbau DJa Sports. Jest dubowo, ale w sumie to te numery też całkiem bujają, znajdą się wesołe melodie, a nawet wokale po duńsku