Zoptymalizowany minimal z Rumunii przez Moskwę. Sprężysty bas i ciężko pracujące clapy, do tego dziwne zaloopowane głosy, wszystko w służbie długich przejść i didżejskiej podróży. W stylu producenta g76

Były transiarz, a teraz elektroniczny poliglota spotyka byłego jazzmana, a obecnie Rileyowskiego minimalistę. Wspólnie zażywają krautowej kąpieli w ekstazie, a woda w wannie przelewa się

Amen-brejki dla osób wrażliwych i ruszających bioderkami. Anielskie głosy, electro-beat, wyfiltrowane pady i subtelne dropy. Panie didżej, niech pan nie kończy tego wieczoru, tyle jeszcze przed nami!

Rzadki electro soul z 1984. Tak brzmiał klub Zanzibar. Są tu też dwa remiksy wszechstronnego didżeja z Brooklynu – jeden bez bitu, na epickie momenty. Uwaga, słychać ciamkanie!

W muzyce producenta z Melbourne jak nigdzie słychać echo „Violatora” Depeche Mode. Tego piosenkowego pazura (808+wokal+Arp) nie pozbawia go tu trójka znanych electro-remikserów

Od menedżera słynnego belgradzkiego Drugstore'u. Na labelu Don't DJa. Marszowe, ale porywające rytmy i ambient, co się niepokojąco błyszczy. W tej dźwiękowej puszczy nietrudno o kłopoty

Wznowienie jednej z rzadszych europejskich płyt boogie, z 1983. Oto electro-funk wykręcony przez mistrzów aranżacji, mechanizacji i niezbędnej wokalnej ekscytacji z zespołu Kano

Płyta od dziennikarza, dobrej duszy, ale producenta jednak mrocznego i smolistego techno. Brzmienie przepuszczone jakby przez dziwną tubę. Do tego kwaśny remiks drugiego czarnoksiężnika z Fünfte Strasse

Electroidalne disco-not-disco od saudyjskiego producenta. Arabskie sample ładnie pracują tu z arpeggiami i cięzkimi wolniejszymi bitami, co razem brzmi całkiem jak italo

Największy, festiwalowy hit w historii techno-labelu Aliego Wellsa z Gazelle Twin na wokalach. Tutaj w 3 gwiazdorskich remiksach. Wielkie dropy do wielkich przestrzeni