Wrzucamy do kotła argentyńską kulturę gaucho, hippie-elektronikę, dub i mieszamy na sposób „tropikalny” jak Os Mutantes a potem śmiejemy z siebie jak The Residents. Jest psychodelicznie i współcześnie

Popularnego didżeja krok w stronę muzyki „do słuchania”. Zawiera parę tanecznych traków („Perpetual Motion”), ale to bardziej kombinowany album. Pomiędzy Nilsem Frahmem a Jamesem Holdenem

W połowie drogi między modularnym techno a lounge jazzem... mocno niestandardowa i poszukująca płyta na labelu Stéphane'a Pompougnaca, który kojarzył się dotąd raczej z muzyką z butiku

Mikrotonalny, dźwięczący i niepokojący album artystki znanej niegdyś jako Sutekh. Słychać tu zarówno inspiracje twórczością synth-pionierów (jak Laurie Spiegel), ale i echa Sandwell District

Zaskakująca płyta na labelu Dixona i Âme. Tak, jest tu epicko i peaktime'owe, ale zarazem subtelnie. Wkręcające numery niekiedy z groźnymi, innym razem z podnoszącymi na duchu klawiszami

Winylowy debiut byłego izraelskiego hip-hopowca. Tutaj jesteśmy zdecydowanie po stronie muzyki klubowej, pojawiają się arabskie stroje i harmonie, marszowe i weselne bębny. Jest gęsto, nie ma zmiłuj

Limitowana edycja. Czasem w ramach dużego komercyjnego projektu można odejść od normy, jak na tym soundtracku. Orkiestra Klezmerska, wibrafon i instalacja dźwiękowa Marka Rogulskiego – ciekawe!

Tak jak w przypadku „Wołynia”, ta muzyka nie ma za wiele wspólnego z filmem Smarzowskiego. Trzaska znów gra na bakier historii, jaką trzeba opowiedzieć w kasowym filmie. Z dużą pomocą elektroniki

Film może i popularny oraz kontrowersyjny, ale soundtrack jest zrobiony po swojemu, inaczej. Trzaska ma wygwizdane, korzysta ze swojej klezmerskiej orkiestry, ale i z elektroniki oraz dzwonów

Dodatkowa 8''! Free-jazzowe, czasem krautrockowe sesje wprost ze studia S4. Duet kontrabasisty, byłego yass-mana i doświadczonego perkusisty sesyjnego. Elektronika w niespodziewanych miejscach