Płyta od producenta znanego z Growing Bin projektu Wilson Tanner. Bezpretensjonalna wizja acid house'u oparta na samplowanym głosie autora i prostych melodiach nieprzysłonionych efektami

Jeden z najważniejszych albumów lat 70. Perkusja Liebezeita jest nie z tego świata. „One More Night” to lekcja z groove'u, „Vitamin C” z nagiej energii, a „Spoon” z tego, jak robiąc awangardę, wyrzeźbić przebój

Po raz 1. na winylu! Psych-rockowy i dronowy mistrza kombinowanego minimalu z 2006, oryginalnie na berlińskim ~scape. Gitarowe ściany dźwięku potraktowane efektami i zmyślnie zmiksowane

Downbeatowy producent z Kalifornii łączy siły z raperem Pink Siifu (który teraz jest chyba punkiem). Wokal przywołuje na myśl Anderson .Paak, a „diggerski” beat-sampling kieruje w stronę J Dilli

Jedna z najbardziej idiosynkratycznych płyt lat 70. Egzotyczne spojrzenie na Europę oraz jej tradycje przez żydowskiego samouka bawiącego się elektroniką i śpiewającego w ponadnarodowym języku

Zgodnie z tytułem – mieszanka hindustańskich technik i folkowych koreańskich harmonii. Nie słyszeliśmy nigdy czegoś podobnego, a to debiut gościa, który dotąd był tylko krytykiem. Idź pan z tym. Wybitne!

Rockerski podwieczorek. Osnową 1. numeru jest riff McLaughlina, który czeka na solówkę Milesa (2:19) i wtem! nieplanowany Hancock. Na B skromny 12-minutowy jam wokół „Say It Loud...” Jamesa Browna

Repress jednego z ważniejszych ambientowych albumów, który dał początek łatce „fourth world”. Wątki hindustańskie+nagrania terenowe. Grają tu perkusista Naná Vasconcelos i pianista David Rosenboom

Ulubieńcy Unsoundu i współautorzy „Vespertine” Björk mają zwyczaj bawić się konceptualnie. Tu testują dźwiękiem trwałość plastiku, wskazując na jego przydatność dla ludzi i szkodliwość dla środowiska

Nowy album Pomysłowych Dobromirów. Nagrany w całości z wykorzystaniem... plastiku. Pełna pomysłów nieco połamana muzyka elektroniczna, acz nagrana z sercem!