Haqiba czyli saharyjskie i arabskie tradycje podane w zwiewnej, nieomalże surf-rockowej formule. Nazwa LP to rzeczywisty tytuł zdobyty przez Ahmeda, prywatnie fana Mulatu Astatke z Omdurmanu

Mroczne muzyczne baśnie gdańszczanina, które przywodzą na myśl „Silent Hill”, ale i sny o wiekach ciemnych. Głębokie, przejmujące, momentami choralne i z dronami, które ciągną w dół...

Debiut na słynnym labelu z Michigan. Posępny i zajęty mrocznymi myślami orkiestralny ambient m.in. z estońskiego fantasy oraz filmu Jana Komasy. Dla fanów Jóhanna Jóhannssona

Inspirowana Mitarem Suboticiem i belgradzkimi imprezami dziwaczna płyta od australijskiego Serba zaprawionego w post-punku. Wolne, kwaśne tribalowe rytmy. Na labelu editowca Lena Leise

2. album wirtuoza polirytmicznego montażu. Pachnie Don't DJem, ale tutaj pomysły są rozwinięte, a i perkusje ozdobione są ślicznymi post-afrykańskimi syntezatorami i carillonami. Mocna sprawa!

Uduchowione granie grupy młokosów z południa Niemiec. Dynamiczne brzmienie, 2 perkusje – podejście taneczne, ale i liryczne, LP również dla osób niejazzowych. Feeling podobny do BadBadNotGood

Kontynuacja inspirowanych Johnem Martinem folkowych, akustycznych gitarowych motywów z „Ribbons”. Żadnej elektroniki! Dla fanów Jima O'Rourke'a i Nicka Drake'a

2. album dream-popowców z Utah. Głos i słowa wokalisty Adama Kloppa oraz eteryczna atmosfera kojarzą się z Kate Bush, ale tym razem grupa postawiła też trochę na rockową przebojowość

Nieco szybsza niż zwykle psychodelia teksańczyków. Jak zwykle słychać tu liczne diggerskie odkrycia całej trójki (muzyka latynoska, jamajska, kongijskie gitary i Wietnam), no i wszyscy tu też śpiewają

2. album dream-popowców z Utah. Przeszczery głos i słowa wokalisty Adam Kloppa oraz eteryczna atmosfera kojarzą się z Kate Bush, ale tym razem grupa postawiła też trochę na rockową przebojowość