Jak mogliśmy w 2018 przegapić tak miażdżący longplay? Zresztą nie tylko my. 18 miesięcy czekania i oto jest. Najlepszy afro-funk, z tym, że wcale nie z Afryki a z Norwegii

Tradycyjna muzyka południowoindyjska w wykonaniu słynnej śpiewaczki nominowanej niedawno do Oscara. Pieśni z tej płyty kierowane są do bogini Śiwy. Są długie, minimalistyczne i angażujące. Uwaga! Płyta nacięta od tyłu

Że Rostock był największym portem NRD, to nie dziw, że na płycie tamtejszego producenta pojawiają się przeróbki tradycyjnych motywów z Turcji i Pakistanu. Wszystkie utwory zażyły dłuższej kąpieli w dubie

Jedna piosenka jest weselna, a druga o zabarwieniu erotycznym - wszystko to w sosie psychodeliczno-tureckim

Wznowienie najsłynniejszej płyty z Wybrzeża Kości Słoniowej. Królowa Konan śpiewa i gra tu na instrumencie ahoko (patrz okładka), a obok co? Syntezatory!

Współczesne remiksy muzyki kungo z Belize. 2 szybkie i 2 wolne numery, muzyka słoneczna

Gwadelupa! Zaskakująca mieszanka jazzujących kawałków artysty z lat 70. i późniejszych, żwawych elektronicznych piosenek

Płyta, która jest zapisem terapii. Przemęczony multiinstrumentalista z RPA spotyka znachora z Indii i razem sobie grają. Klasyczną muzyka indyjska miesza się z gitarowym folkiem

Duszny i wilgotny dronujący rock z Tajwanu. Wyczuwamy podobieństwo do ścieżki dźwiękowej Neila Younga do „Truposza”

1975. Zambia. Bitmaszyna. Poeta. Psychodelia. Teksty w 4 językach. Wspaniale jest sobie zestawić taką płytę z Francisem Bebeyem a nawet Shuggiem Otisem, więc polecamy fanom!