Śpiewany w lingala i nagrany na zairskich perkusjonaliach album z 1979 wyprodukowany przez króla dubu z Black Ark. Z początku projekt uznano za porażkę, ale teraz okazuje się, że to serio wyjątkowa sprawa

Electro-bubblegum house z Południowej Afryki z 1989. Po raz pierwszy na singlu. Pozytywne brzmienie, a przekaz zdecydowanie w stylu „panowie dajcie już pani spokój, dajcie pani bawić się samej”

Repress b. rzadkiego kwaito z 1989. Będzie pięknie pasować do italo-setu, ale uważajcie szczególnie na inspirowaną Lolleattą Hollaway stronę B, rozpopularyzowaną przez Huneego

Fascynująca książka o kultach i wierzeniach afrobrazylijskich. Podopieczny Grotowskiego przechodzi przez muzyczno-narkotyczne obrzędy candomblé i porównuje je z „naszymi” Dziadami

Nowy projekt producenta Kresy (Hivern Discs) z afro-wokalistą/saksofonistą z Kraju Basków. W połowie drogi między afrobeatem a dub house'em. Na labelu Pedro Viana

Nieoficjalne szybkie disco-edity od imprezowicza z Mińska. Od highlife'u po boogie. Na warsztacie m.in. ghańska grupa Aban i białoruska piosenka o zapominaniu

Włoskie elektroniczno-bębniaste disco z 1981 na motywie z Henry'ego Manciniego. Letnie, bezpretensjonalne aranżacje, bogate brzmienie. Dobra klubowa, miejscami afrobeatowa robota!

Afro-brazylijskie numery bandu z Paryża jakby żywcem wyjęte z lat 70. Polirytmy, rhodes i dęciaki w ciągłym dialogu z elektryczną gitarą. Gościnnie poeta Anthony Joseph

Norwescy pasjonaci afrobeatu wracają z garage-funkowymi nutami. Przemiłe, energetyczne, ale i spokojne numery. Każdy sobie może wyznaczyć, jak intensywnie chce tańczyć, my np. się wijemy

„Tropical Drums of Limburg”. Minimalistyczne kompozycje szkolnego perkusyjnego zespołu z holenderskiego miasteczka. Nagrane w 2 dni. sprawdźcie house'owe(!) „Black Africa”. Do diaska, to jest 1986!