Fachowe połączenie dubu, leniwego soulu, motywów latynoskich i jazz-funku, ale tej płyty nie da się jednak rozbić na części pierwsze... jedyna w swoim rodzaju trip-hopowa podróż z 1995

Jeden z najważniejszych albumów lat 70. Perkusja Liebezeita jest nie z tego świata. „One More Night” to lekcja z groove'u, „Vitamin C” z nagiej energii, a „Spoon” z tego, jak robiąc awangardę, wyrzeźbić przebój

Neo-soulowy, prowadzony kontrabasem współczesny progresywny jazz o rewolucyjnym przesłaniu. Numery w kombinowanym metrum, do tego Rhodes, hip-hopowe i latynoskie wątki

Braindance z Francji w duchu serii Analord, ale jednak w house'owym tempie i z myślą o parkiecie. Płynnie przechodzimy od acidowych patentów do electro w stylu Convextion

Po raz 1. na winylu! Psych-rockowy i dronowy mistrza kombinowanego minimalu z 2006, oryginalnie na berlińskim ~scape. Gitarowe ściany dźwięku potraktowane efektami i zmyślnie zmiksowane

1. longplej od 2 lat u Weimarskich odludków. Gra 1/2 Kettenkarussell. Mało klubowo! Głównie głęboki trip-hop, no i 2 dubowe tech-house'y oraz ambient. Całość okraszona smutnymi orkiestrowymi samplami

Nowy projekt Neela z Voices From the Lake. 4 delikatne, długie i angażujące ambient-techno numery, każdy na całą stronę. Ta dróżka wiedzie przez las oklejony babim latem i powoli zanika...

Czuły niedoszły house'owy hit z 1989, mroczniejsze „It's a Cold World”. Grupa nie zgodziła się na zbójecki kontrakt z D.J. International i została skazana na zapomnienie. Sprawdźcie oryg. klip na Youtube!

Tuż po odejściu z bandu Milesa Smith wyruszył w ciekawą podróż. To pianistyczny jazz, który zainspirował masę miałkiego smooth, ale sam sprytnie nawiguje między fusion a soulową Detroit-głębią

Bleepowe techno z południowego wybrzeża UK lat 90. zawsze jest godne uwagi. Nie inaczej jest w tym przypadku. Najpierw frywolne, ale mechaniczne workouty, a potem pojawia się progresja. Świetne D2!

Ostatnia płyta pianisty Hugh Masekeli. Flirtujący z kwaito, junglem i R&B optymistyczny sound. W połowie drogi między „future jazzem” a jam session. Współtworzą go goście z Kuby, Brazylii i Kamerunu

Jedna z największych gwiazd z kręgu „homarowej” wytwórni i jego potężny dub techno projekt, okraszony ambientowymi melodiami i głosami z oddali. Płyta Szweda jest przystępna dla romantyków

Pamiętali o nim jedynie DJe zaczątków sceny bleepowo-basowej. Potem pokochał go Youtube. 1. po 26 latach płyta od tajemniczego autora 2 rozdzierających serce proto-IDMowych płyt na labelu Likemind

Postindustrialny tribal-ambientowy LP legend z Nottingham z 1991 po raz 1. na winylu. Z samplami niewiadomego pochodzenia, z dubowymi i post-punkowymi tropami, jak w zaskakującym „Long Pig”

Po śmierci Trane'a Sanders złagodził brzmienie, ale ten pierwszy wciąż tu przemyka, dzięki balladzie „I Want To...” Perłą tej skądinąd świetnie nagranej sesji jest jednak uduchowione, śpiewane „Love Is Everywhere”

Repress LP londyńskiego perkusisty grywającego z Guru, Flying Lotusem, ale i Cinematic Orchestrą. Jego band gra na motywach alt-hip-hopowych. W brejkbit wkręci się zarówno żywe pianino, jak i acid

Od 3 najbardziej znanych członków Bristolskiego Young Echo. Najpierw antyrasistowski, rewolucyjny przekaz Ridera i „bliskowschodni” bit, a potem najcięższy, zwodniczy dub na B stronie

Soundtrack do filmu o życiu podwodnym z Antypodów. Brzmi znajomo? Nie bez powodu. Parę tych swingowo-jazzowych numerów znalazło się też w „Podwodnym życiu ze Stevem Zissou”. Płyta z 1973, jest klimat!

2. część reedycji japońskiego producenta. Teraz jesteśmy w latach 90., gdy robił nieśpieszne bity, m.in. na Apollo. Sprawdźcie balearyczno-Daftpunkowe (sic) „A Voyage” i ekstatyczne Detroit „Green on Green”

Wydanie bonusowe z 3 dodatkowymi trackami. Londyński breakbeatowy jazz à J Dilla. R&B, prog-rock, relaks no i pokręcone hip-hopowe bity. Na feacie Freddie Gibbs