Wznowienie lekko konserwatywnego, świetnie nagranego modalnego fortepianowego jazzu z Japonii. Oryginalne wydanie nigdy nie zostało wystawione na Discogsie...

Melodyjny, wciąż zadziwiający jungle'owy standard. Po 25 latach w końcu oficjalnie ukazują się remiksy Stylesa, które zablokowało Moving Shadow i które przez to osiągnęły głupią cenę w drugim obiegu

Słynny label powoli zamyka się. Solidnie potraktowany elektroniką noir jazz w stylu Badalamentiego na styku z dadaistycznym rockiem. W pakiecie od paryskich weteranów dubowy aranż Ornette'a Colemana

1. część składanki niesławnej ♂♂ imprezy. Od mroku Indonezyjczyka Kusumy aż po zadziorny numer Japonki Powder – taka transowa muzyka gości wtedy w głównej sali klubu Griessmuehle

Hiszpański minimalistyczny, tribalowy, medytacyjny jazz. Kolejny przykład na to, jak ciekawy muzycznie był okres po upadku dyktatury Franco. Są tu wpływy hinduskie, a gościnnie pojawia się Don Cherry

Kozacki, głęboki d'n'b z 1995. Dotychczas niewydany. Na stronie A płynne dźwięki w stylu LTJ Bukema, a na B zassała nas czarna dziura. Po 9 minutach dowiemy się, co jest po drugiej stronie

Łatwo zapomnieć, że ten numer Soichiego Terady istniał poza kontekstem remiksu Legowelta. Jak widać, przerabiali go oryginalnie odkrywca Madonny wraz z królem Paradise Garage. Niezła akcja!

Fred N'thepe niedawno wydał na Rhythm Section, a teraz założył w przestrzeni na Hackney własny ansambl. Zaczynamy funkowo, przechodzimy afterowy jazz, a kończymy przeciekawymi rap-motywami

Wolniejszy, choć imprezowy house inspirowany wizytą w São Paulo. Wszystko fajnie, ale EPkę przyćmiewa wystrzelony remiks panów z Khidja z mongolskimi śpiewami

Death-dubowa supergrupa, czyli Jay Glass Dubs i Not Waving, gra do antycznych tekstów – maksym Owidiusza i Heraklita. Dobrze buja, nieźle mroczy