No i poleciała! Radarowa mistrzyni wskakuje za stery new beatowej koparki i pokazuje, jak wyrywać i porządkować elektro-śmieci, robiąc to skocznie, z acidowym polotem i nie bez poczucia humoru

Nowa odsłona gotyckiego projektu Olivera Ho, silnie inspirowana wczesnym Ministry, a nawet Godfleshem. Bombastyczny, ekstremalnie intensywny i WOLNY, industrialno-gitarowy trip

Sprośne beaty wprost z Boccaccio, a tak naprawdę nagrane do promocyjnego erotyka. Tu słychać proto-goa, chorały, jest też słynne Bondowskie „No Doctor No”. Nie tylko brzmienie, ale i styl!

Wystrzelone w kosmos post-punkowe industrialne rytmy z początku lat 80., nagrane domowymi metodami, a zadedykowane Genesisowi P. Orridge'owi. Warto sprawdzić całą stronę B!

Sztos... hmm... ale co by tu napisać? Że fachura z Krakowa jedzie na saksy do Drezna! Wrzuca bieg Kraftwerkowym electro (A1), rozsiada się w Legoweltowym fotelu (B1) i podśpiewuje sobie melodyjny EBM

Nierozważni Szwajcarzy wpuścili haskiego herosa do muzeum syntezatorów. Efektem są motywy niby znajome, ale jednak zagrane na maszynach niechcianych i odrzuconych. Od new age'u po electro

Nie dość, że rzadkość, to jeszcze po raz 1. na singlu. Nostalgiczny electro-funk z Brazylii z 1995 z mocno house'owym vibe'em. Numery, którymi po kryjomu handluje już balearyczna mafia

Składak kochanych nerdów. W zestawie m.in. Kaitlyn Aurelia Smith, Rhythm & Sound, Nils Frahm i wokalny(!) numer Beatrice Dillon. Ach, no i grupa coveruje tu „Candy Says” Velvet Underground

Pierwszy od 5 lat, elektroniczny LP piosenkarza ze skrzydłami, którego też dopadły kryzysy 2020. Bierze się za romantyczne klisze, by je przezwyciężyć. Na koniec jednak pogrążająca 12-minutowa ballada