Wystrzałowa post-punkowa electro-epka z Kolumbii. Modularne „blip-blop”, agresywny bas i straszne wypadki po drodze. Ale telepie! A wszystko przesiane przez kasetę. Na techno-sublabelu Opal Tapes

2. album wirtuoza polirytmicznego montażu. Pachnie Don't DJem, ale tutaj pomysły są rozwinięte, a i perkusje ozdobione są ślicznymi post-afrykańskimi syntezatorami i carillonami. Mocna sprawa!

Ocalone od zapomnienia! Mroczny, uwznioślający new age od pionierki z San Francisco lat 80. Słychać tu zarówno Rileya, jak i Eno, ale ten album to doświadczenie samo w sobie. I to bardzo głębokie

Zakręcony remiks-album „purpurowego”. Rap, bombastyczne electro, akustyczne ballady, gitarowe R&B... no i zmysłowo-brejkowe „Strange But True”. Gościnnie Chuck D, Gwen Stefani i Sheryl Crow!?

Martyn daje radę jako wydawca! Po niedawnych EPkach Yaka i Anunaku, czas na brejki i steppujące techno od Australijczyka, który nie bawi się w półśrodki. Bębenki, kwasy, ameny, duby: cała naprzód!

Ta płyta to nie world-ciekawostka, a psychodelia najwyższej próby. Sundajskiemu wokalnemu trio przygrywają cymbałki, hammond i gitarowe echo. Płyta z Boiler Roomu Gaslamp Killera. Rzadkość, 1971

Archiwalne nagrania z polskich wypraw m.in. na Kunyang Chhish i K2. Ułożone tak, by pokazać cykl – od karawany, wioski, przez obóz główny, wspinaczkę w lodzie, zdobywanie szczytu aż po powrót do ludzi

Piękni, smukli, tajemniczy... utwory-brudasy z całego świata na składaku stołecznego kolektywu. Numery m.in. od polskich grafików, Argentyńczyka z L.I.E.S., Kolumbijczyka z Medellin i Zosi z Oramics

Współczesny, wystudiowany perkusyjno-gitarowy chrupiący disco-funk z Neapolu. Kosmiczne syntezatory, diva-wokale i miłosny bas. Mocno w stylu DJa Harvey'a!

Najczystsze, szybkie połamane brzmienia z Detroit z samplami prądu, głośnymi clapami, masującym basem i techno-funkiem na pęczki. Dla b-boys i flygirls. Wznowienia numerów z końca lat 90.

Wyśmienite duby producentki z Tunezji. Perkusyjne, delikatnie futurystyczne, ale oszczędne, bez nawału dźwięków, za to z berberskimi wpływami i dbałością o detale

Okolice początków festiwalu w Montreux. Zwiewne, uduchowione granie z trębaczem Quincy'ego Jonesa. Do tego rhodes, Fender, saksofon tenorowy... Gilles Peterson poleca

Wznowienie private pressa z 1974. Frywolny, rozluźniony szwajcarski jazz z fajnymi solówkami na pianinie i flecie! Zawiera wersje standardów Hubbarda, Kirka i Jarretta

Uduchowione granie grupy młokosów z południa Niemiec. Dynamiczne brzmienie, 2 perkusje – podejście taneczne, ale i liryczne, LP również dla osób niejazzowych. Feeling podobny do BadBadNotGood

Projekt samych perkusistów z jazz-grupy z miasta-siedziby ECM. Czyste rytmy, świetne do beatmatchowania, stąd też nic dziwnego, że jest tu na deser klubowy remiks szefów Ilian Tape

Różne rodzaje połamanych brzmień Australii. Od electro po UK bass. Dużo tutaj smaczków dla ciekawskich, no i uwaga na ambientowe bonusy, jest nawet samotne pianinko

Repress rozchwytywanej, tanecznej płyty południowolondyńskiego kombinatora znanego z Bugz in the Attic i live-składu The Herbalizer. Breakbeat, dziwne metra... to też płyta ukochana przez Benjiego B

Totalny klasyk Larry'ego Levana i nowojorskiego disco zremasterowany. Poczekajcie do rozkosznego brejku w czwartej/piątej minucie (oczywiście w oryginale). Funk is on!

Jedyny solowy album lidera Talk Talk. Minimalistyczny, infuzowany jazzem lat 50. i 60., intymny i przejmujący, nawet jak na standardy grupy. Słucha się jakby się siedziało tuż koło artysty. Niech popłyną łzy

Niegdyś spora postać polskiego hip-hopu przechodzi w nową stylistykę. Tym razem pracuje na zbudowanym przez siebie modularze. Wyszedł z tego całkiem intensywny ambient. Mastering: Noon