Hipnotyczne numery chicagowskiego adepta afrykańskiej perkusji. Są tu też voodoo okrzyki, ale całość to klubowy amerykański wymysł. Płyta jest z 1959, ale da radę we współczesnym secie!

W rogu Afryki jest taki mały kraj, z którego nie znamy żadnej płyty! A to błąd! Tutaj krzyżują się sax jak z Harlemu, dubowa gitara, somalijski syntezator i Bollywoodzkie wokale. Bombowa płyta!

Tajwańskie piosenki na przetworzony głos solo. Każda o innym kwiecie, w tym motyw z filmu „Pillow Book”. Na 2. płycie remiksy szefa Raster Noton i pogodne wersje znanych amsterdamczyków i berlińczyków

Uwspółcześniona, zmechanizowana wizja wielowątkowej haitańskiej mizik rasin. Ciężkie elektroniczne bity spotykają jeszcze cięższe bębny. Zwodniczy jest to rytuał, ale celebrujemy w ten sposób życie

Autor tej płyty prowadził ateński klub Graffiti i grał w grupie Sharp Ties. Te wygrzebane po latach numery przypominają solową twórczość Billa Laswella – od electro, przez new age po motywy folkowe

Kurdyjska muzyka zagrana i zamieszana tak, żeby wyszło właściwie boogie. Czasem bardziej ludowo, czasem bardziej dyskotekowo. Za konsoletą live-actowcy z Frankfurtu

Inspirowana niemiecką progresywną elektroniką lat 70. chilloutowa płyta niemieckiego bitmejkera zrobiona w całości na maszynach firmy Vermona, z wykorzystaniem archaicznych syntezatorów mowy

Witajcie w świecie Toriego Kudo, samouka (lub gitarzysty „naiwnego”), free-folkowego Świadka Jehowy i totalnego outsidera. Jego upor w budowaniu odrębnego świata można tylko porównać do Sun Ra

New beatowe „orientalizujące” edity Jonny'ego Rocka. Połączenie 80sowych werbli, kongów i trąbek z pseudoarabskimi momentami. Przebojowe motywy, na B1 remiks wczesnego Svena Vätha

Norwescy pasjonaci afrobeatu wracają z garage-funkowymi nutami. Przemiłe, energetyczne, ale i spokojne numery. Każdy sobie może wyznaczyć, jak intensywnie chce tańczyć, my np. się wijemy